Teksty o wszystkim (Reklama: ,)
Wzrok Elryka powędrował do postaci Sternika. Albinos po raz kolejny zastanowił się, na ile sobowtór Kapitana może kontrolować kurs Ciemnego Statku. Stojący przy sterze mężczyzna robił wrażenie osoby nie znającej zmęczenia i z rzadka tylko udawał się do swej kajuty, która znajdowała się na rufie, podczas gdy jego bliźniak zajmował pomieszczenie dziobowe. Raz czy dwa Elryk lub Blendker próbowali zagadnąć Sternika, ale ten zdawał się równie niemy, co jego brat ślepy. Tajemnicze geometryczne wzory, pokrywające większość metalowych i wszystkie drewniane części statku od rufy aż do bukszprytu, uwydatniły się dzięki pokrywającym je strzępom bladej mgły (Elryk ponownie zastanowił się, czy to nie statek wytwarza spowijające go zwykle opary). Oświetlane czerwonym słońcem, którego promienie wreszcie przebiły unoszące się wiecznie ponad statkiem chmury, rozjarzyły różową poświatą. Spod pokładu dobiegł hałas. Z kajuty wynurzył się Kapitan. Jego czerwonozłote włosy rozwiewała bryza, chociaż Elryk nie odczuwał najlżejszego podmuchu wiatru. Opaska z błękitnego nefrytu, noszona przez Kapitana niczym diadem, nabrała w różowym świetle lekko fioletowego koloru. Nawet płowożółta tunika i takież pończochy zmieniły barwę.
(Reklama: )
